2011 geeft bijna de pijp aan Maarten. Lijstjestijd is dan onvermijdelijk lijkt het. Ik zelf ben niet te vinden voor dergelijk gedoe, bij het opstellen van zo’n lijstje ontglippen me altijd zoveel zaken zodat het 100 keer bijwerken het resultaat is. In plaats van dergelijk gedoe ga ik hier opteren om de laatste dagen van het jaar te vullen met telkens één muzikaal hoogtepunt uit 2011 dat ik in de loop van het jaar hier ben vergeten te vermelden.
Eén van de eerste hoogtepunten speelde zich af in februari. Ondanks mijn drukke stageperiode en het vele werk vond ik het toch de moeite om af te zakken naar het voor mij verre en exotische Leuven. The Undertones, één van de betere pop/punkrock bands uit de muziekgeschiedenis was hiervoor de reden.
Opener van de avond was TV Smith, mij compleet onbekend. Ik was dan ook aangenaam verrast dat ik met de ene na de andere punkklassieker om de oren werd geslaan. De man bleek namelijk in een ver verleden zanger geweest te zijn van the Adverts en die band was me dan weer wel bekend. Een goeie pot Britse punk uit de jaren ’70, ideale ontspanning tussen het werk door.
Een avond die goed werd ingezet en het beste moest nog komen. Nu, ik ben al lang fan van the Undertones (check mijn blogbericht van een tijdje terug hierover) en ik ben van mening dat iedereen die ook maar een beetje interesse in punkrock heeft die eerste plaat in huis dient te halen. En Teenage Kicks werd zeker niet onterecht door John Peele uitgeropen als beste popnummer allertijden (zo’n referentie staat altijd goed op je cv als band). Natuurlijk zijn het tegenwoordig oude knarren en dan kan je wel eens sceptisch zijn als die nummers vol met tienerangst, -dromen en -problemen ten berde brengen. En het feit dat Feargal Sharkey met zijn kenmerkende stem al een tijdje de band heeft verlaten, kunnen de verwachtingen sterk doen dalen.
Ondanks deze zaken keek ik hier toch enorm hard naar uit. En niet onterecht zou blijken. De eerste zin van de show was “Hi, we are the Undertones and we’re gonna play our first album entirely, which is quite marvelous”. Onmiddellijke extase als gevolg, wetende dat die plaat alleen maar hits, hits en nog eens hits bevat. Ik ga hier vrij kort in zijn, dit was een geweldig optreden, de muzikanten gingen er volop voor, de nieuwe zanger was aanvaardbaar en alles woord voor woord meezingen is het beste ooit. Trouwens ook heel veel respect dat de band Teenage Kicks niet hield als afsluiter en zoveelste bisnummer maar het gewoon midden in de set speelde zonder er veel troelala rond te maken. Zowat het ganse optreden valt terug te vinden op youtube, aanradertje om te bekijken! Alvast hieronder een drietal hoogtepunten:
Get Over You (mijn favoriet nummer):
Let’s Talk About Girls
My Perfect Cousin
